07 februari 2027 zondag

Park Sorghvliet is eigendom van de Staat en in beheer bij het Rijksvastgoedbedrijf. In 2010 heeft het park de status van “Groen Monument” van het Rijk gekregen. Het gebied heeft grote ecologische waarde. Doordat het gebied afgesloten is en daardoor nachtelijke rust gegarandeerd is, is er een grote diversiteit van leefomgevingen van de dieren en planten. De historische, geologische en geografische oorsprong zorgt voor een leefruimte voor de bijzondere flora en fauna die niet te vergelijken is met aangelegde parken. Park Sorghvliet is 25 hectare groot en ademt de sfeer uit van een eeuwenoud landgoed. Het gebied heeft een stelsel van paden, zicht assen en lanen. Er zijn overblijfselen van een voormalige tuinaanleg te ontdekken in de vorm van bruggetjes en aarden wallen. Het park is een oase van rust, midden in een drukke stad. Een bijzondere plek, met zijn dynamiek, mystiek en sprookjesachtig karakter, geliefd bij mensen uit de omgeving. Het is een plek waar vogelgebieden niet worden verstoord, waar men kan wandelen en een boek lezen op een bankje. Vaak is de parkbezoeker er alleen, omringd door de natuur en haar schoonheid. En ja, dat is een van de redenen waarom men door het kopen van een toegangskaart iets meer moeite moet doen om het park te kunnen betreden. In 1957 werd Park Sorghvliet opengesteld voor publiek. Voor natuurliefhebbers is er genoeg te genieten in het park. Park Sorghvliet kent meer dan tweehonderd soorten planten, waaronder een rijke stinsenflora die karakteristiek is voor de beplanting op oude landgoederen. Zo is de steenbreekvaren (Asplenium trichomanes) in het park te vinden. Een zeldzame varen met donkere bladsteel en bladspil en een wettelijk beschermde, inheemse plantensoort als bedoeld in de Flora- en faunawet. De plant groeit op muren, aarden wallen en langs bosgreppels. Wie wil genieten van de grote velden met sneeuwklokjes, bosanemonen, boshyacinten en lelietjes der dalen, kan het park het beste tussen maart en mei bezoeken. Het park telt vele soorten vogels, waaronder de ijsvogel en de nachtegaal. Ook leven er verschillende soorten vleermuizen, roofvogels en vlinders. De rugstreeppad, de kleine groene kikker, de kleine salamander en de bruine kikker zijn vaste bewoners van het park, net als eekhoorns, muizen, wezels, bunzingen en vossen. Park Sorghvliet dient vanwege de cultuurhistorische waarden en de bijzondere flora en fauna zorgvuldig beschermd te worden en is daarom alleen toegankelijk met een toegangskaart. De paden zijn onverhard, dus bij regen soms moeilijker begaanbaar. Openingstijden 1 april – 1 oktober: 9.00 uur – 18.00 uur/ 1 oktober – 1 april: 9.00 uur – 16.00 uur. Nieuwjaarsdag, Eerste Paasdag, Eerste Pinksterdag en Eerste Kerstdag is het park gesloten Geschiedenis Nadat de zee zich terugtrok raakten de strandwallen evenwijdig aan de kust, in de loop der eeuwen bedekt met vruchtbare grond en ontstonden er door natuurlijke processen uitgestrekte bossen. Park Sorghvliet ontstond op de resten van de grond van de oorspronkelijke jonge duinen, strandwallen.  De aanduiding ‘park’ is verwarrend. Het park maakt deel uit van de duinen als groengebied in de vorm van duinbos. Het gebied heeft grote ecologische waarde. Parken zijn voor veel burgers van de groene stad Den Haag vanzelfsprekend. Vroeger was er echter weinig openbaar groen in steden. Er waren wel particuliere tuinen of kloostertuinen, maar die waren meestal niet toegankelijk. Toen de bevolking van de stad verder toenam, kwamen mensen steeds dichter op elkaar te wonen, vaak zonder eigen tuin. Er ontstond steeds meer behoefte om in of vlak bij de stad te wandelen in de frisse lucht. In de loop van de tijd werden bestaande sloten uitgebaggerd en gedempt, vijvers en sloten gegraven, rij- en wandelwegen, riolering en duikers aangelegd en karakteristieke bruggen van hout en cement gebouwd. Taluds naar het water en grasvelden werden aangelegd, struiken en bomen werden aangeplant. Welgestelde burgers wilden echter graag rustig buiten de stad wonen. Zo ook de grondlegger van Park Sorghvliet, raadspensionaris Jacob Cats (1577-1660). Hij kocht in 1643 een boerderij met omliggende landerijen om er zijn landgoed van te maken. Met behulp van modder uit de door het gebied stromende Haagse beek verrijkte hij de grond en plantte hij vele bomen, heesters en struiken. Hij vormde het gebied om tot een park om zo naast zijn drukke werkzaamheden voldoende tot rust kunnen komen. Vandaar ook dat hij de landerijen Sorgh-Vliet noemde, een gebied waarin hij zijn ‘zorgen kon laten vlieden’.